Quizais non saibamos sinalar as coordenadas exactas de Gaza, quizais porque esa referencia xa non se pode expresar en graos, minutos e segundos, senón en cadáveres, ruínas, fame e morte.
A tradición rabínica, a mística xudía e a Cábala remítennos a un Tikún Olam, ese ideal de reparar o mundo. Pero cando esta expresión acompáñase da palabra Gaza, enfrontámonos ao mellor exemplo que hoxe poderiamos ensinar nas escolas como definición de oxímoron.
«Convertiron o Tikún Olam —ese precepto que convida a reparar o mundo—en Mandamento de Morte»
Segundo a Cábala, o universo parte dun recipiente que se fracturou ao non poder conter a Luz Divina. O Tikún Olam representa as boas accións e o cumprimento dos preceptos como argamasa que permite reparar os fragmentos rotos dese depósito cósmico. Hoxe, ese precepto é invocado por un Goberno que aplica o seu reverso máis tenebroso.
Hai poucos días a organización israelí B’Tselem publicou un informe acusando o Goberno de Israel de estar a perpetrar un xenocidio na Franxa de Gaza. O seu título non pode ser máis revelador: “O noso Xenocidio”.
Ese berro desgarrador, “O noso Xenocidio”, nun documento que afirma de forma rotunda:
«Unha análise da política israelí na Franxa de Gaza e as súas terribles consecuencias, xunto coas declaracións de altos cargos políticos e comandantes militares israelís sobre os obxectivos do ataque, leva á conclusión inequívoca de que Israel está a tomar medidas coordinadas e deliberadas para destruír a sociedade palestina na Franxa de Gaza. Noutras palabras: Israel está a cometer xenocidio contra os palestinos da Franxa de Gaza.»
Yuli Novak, directora executiva de B’Tselem, sinala a longa deriva ata chegar á tráxica situación actual: “décadas de desigualdade sistémica, de goberno militar e de políticas de separación que normalizaron a idea de que os palestinos son refugables”.
Falar hoxe de Gaza evoca o angustioso paradoxo dun Goberno de Israel que masacra sen piedade mentres enarbora ao Deus do Tikún Olam, o Deus que invoca as boas accións como acto ético para a reparación do mundo.
Provocar a morte de nenos e nenas negándolles alimento, ametrallar de forma indiscriminada a un xentío desesperado por levar comida ás súas familias, asasinar a nais, recentemente nados, persoal médico, educadores, xornalistas… Esa é a forma de actuar do Goberno de Israel: converter o Tikún Olam —ese precepto que convida a reparar o mundo—en Mandamento de Morte.
Permítanme pechar con outra frase de Yuli Novak que interpela directamente ao seu propio pobo: “Os israelís crecemos preguntándonos como puido ser e agora o noso país comete un xenocidio en Gaza”.
