Desculpen se a memoria me traizoa, pero de neno escoitaba ao meu pai imitar a Pepe Iglesias “El Zorro”, exitoso humorista arxentino que daquela soaba pola radio: “Vaca pasea, vaca pace, vaca come, vaca mastica, vaca rumia… y va-ca-yendo”. Moito facíame rir imaxinar o percorrido dixestivo e a súa inevitable final no chan.
Saltemos agora a Ciudad de México, á chamada «Universidade da Liberdade». Difícil atopar un escenario máis cómodo para que a señora Ayuso sentise en casa. Alí proclamou solemnemente: “Do socialismo sáese”. E engadiu, sen pestanexar: “Nós somos os que defendemos as catedrais, as universidades, os colexios, os hospitais…”.
E si, do socialismo sáese. Pero a pregunta é como.
Aquí volve ser útil Pepe Iglesias. Porque para que certas palabras non saian pola boca, hai que rumiar moito. Só así se consegue que a frase completa non se escoite: “Nós somos os que defendemos… os colexios, as universidades e os hospitais PRIVADOS”.
Se queren, poden deixar fóra ás catedrais —aínda que algunha, especialmente en Madrid, encaixaría sen esforzo na ecuación—. Pero o esencial é isto: mentres se repite o mantra do “Modelo de Liberdade”, o que realmente avanza, silencioso pero constante, é a privatización. E aínda que se intente que “caia” por outro sitio menos audible, o seu cheiro é inconfundible para quen presta atención.
O resultado no seu feudo é claro: máis colexios privados, máis universidades privadas, máis hospitais privados. Máis fondos para a privatización e menos para o público.
Permítanme unha autocita que utilicei máis dunha vez cando ocupaba escano: «Para a privada, a Excelencia; para o público, a Beneficencia».
Esa é a liberdade que nos queren vender: excelencia para quen poida pagala —os poucos— e beneficencia para o resto —os moitos—. Que cada cal decida, pero convén non perder o olfacto ao que “va-ca-yendo”.
